Lk 12,13-21

Aberats ergelaren parabola
13 Behin batean, jendarteko batek esan zion Jesusi:
–Maisu, esaiozu nire anaiari senipartea nirekin erdibanatzeko.
14 Jesusek erantzun zion:
–Gizon, nork egin nau ni zuen artean epaile edo ondasun-banatzaile?
15 Orduan, guztiei esan zien:
–Kontuz! Gorde diru-gosetik, ondasunek ez baitiote inori bizia segurtatzen, ugari izanda ere.
16 Gero, parabola hau
12,16 parabola hau: Hemendik 18. kap.a arte zenbait parabola aurkituko ditugu, Lukasenean bakarrik azaltzen direnak (ik. 13,6-9; 15; 16,1-8.19-31; 18,1-14).
kontatu zien: «Gizon aberats bati lurrak uzta handia eman zion. 17 Eta honela hasi zen berekiko pentsatzen: “Zer egin, ez baitut uzta non jasorik?” 18 Eta beretzat esan zuen: “Badakit zer egin: mandio zaharrak bota eta handiagoak egingo ditut eta hauetan jasoko neure garia eta gainerakoak. 19 Gero, esango diot neure buruari: Ea, mutil, baduk hor gordeta urteetarako ondasunik aski; hartu atseden, jan, edan eta bizi hadi lasai”. 20 Baina Jainkoak esan zion: “Burugabea halakoa! Gaur gauean bertan hil behar duzu. Norentzat izango da pilatu duzuna?”»
21 Eta honela amaitu zuen: «Horra zer gertatzen zaion, Jainkoarentzat aberats izan beharrean, beretzat ondasunak pilatzen dituenari».
12,21 Jainkoarentzat aberats 12,33; 18,22; Mt 6,19-20; Ap 3,17-18.